ما انقدر زمان نداریم که معمولی زندگی کنیم

اگر هزار سال عمر داشتیم چه کارهایی می شد کرد ؟ اگر این همه عمر داشتیم هزینه انتخاب هایمان پایین می آمد . بالاخره هر چقدر وقت هدر میدادیم باز دوباره بر میگشتیم تا حدودی جبران میکردیم . ولی حالا که احتمال زیاد اکثرمان زیر صد سال عمر میکنیم باید جور دیگری بازی کرد .

تازه مالک تمام این سال ها هم نیستیم . حدود یک سوم آن که خواب هستیم . و قسمت زیادی از آن هم در حال انجام کار اصلی ( شغل ) و کار فرعی ( کارهایی که باید انجام شود مثل رفت و آمد و دستشویی و حمام و غذا خوردن و…) هستیم

پس میشود گفت در بازی خطرناکی هستیم .

پس زمانی که برای خودمان می ماند چیزی شبیه معجزه است . ما با این معجزه چه میکنیم ؟ تلوزیون میبینیم ؟ شبکه مجازی چک میکنیم ؟ و…؟

به سبک زندگی مردم که نگاه کنیم فکر میکنیم زندگی خیلی طولانی است چون اکثرا یا از وقتشون درست استفاده نمیکنند یا بیخیال هستند و… ( البته خود من هم گاهی وقت ها این اتفاق برایم می افتد و جوری رفتار میکنم انگار عمر زیاد است پس شاید این نوشته یادآوری برای خودم باشد تا نصیحت و درمانی برای دیگران )

معدود افرادی هستند که جوری کار رفتار میکنند که هر لحظه معنای زندگی کوتاه رو درک میکنی .

برای فهمیدن زندگی کوتاه باید به قبرستان سری زد هر چند وقت یک بار

یک تجربه از خودم بگم . من گاهی سر قبر غریبه ها میروم امتحانش کنید نتایج شگفت انگیزی میگیرید . گاهی از زندگان با شما بیشتر حرف میزنند .

اگر برای دیگران دعا کنیم عمر زیاد و معمولی داشته باشند احتمال زیاد خوشحال خواهند شد تا بگوییم امیدوارم در عمر کوتاهت بهترین نسخه خودت باشی

گاهی نیاز است به هم یادآوری کنیم عمر کوتاه است . این بار این کار را من کردم . امیدوارم دفعه بعد کسی دیگر به من یادآوری کند

استفاده از زمان های کوچک

شاید فکر کنیم پنج دقیقه بیشتر خوابیدن , نیم ساعت بیشتر پای تلوزیون بودن , یک ساعت مرده ی فاصله محل کار تا خونه و… که چیزی نیست که بشه براش برنامه ریخت

باید هر هفته حداقل یک روز رو کامل ساعت بزنید
دقیقا هر کاری رو که میکنید زمان آن را بنویسید
در آخر روزببینید یک روز شما چه شکلی است

چرا باید اندازه گیری کنیم ؟

اولا اینکه همین وقت های کوچک رو در طول روز جمع کنید از عدد به دست امده شگفت زده میشوید ولی بیشترین شوک وقتی بهتون وارد میشه که بدونید این زمان ها رو هر روز هدر میدهید حالا ضرب در تعداد روز ها کنید عدد به شکل تصاعدی بزرگ میشه .

دوما یک جمله ای کلیشه و تکراری بگم میدونم حتی حوصله ی خوندنش رو ندارید ولی لازمه بگم تا بعدش مطلب دیگری بگم .

هدف های خودتون رو مشخص کنید

ولی این رو بدونید هر کاری که خارج هدف انجام بشه تفریح است .

مثلا کسی که کنکوری است هدف او درس خواندن است هر چی به جز این تفریح است . دسشویی و حموم رفتن هم تفریح است , منتظر اسانسور موندن هم تفریح است .

چون هم فعالیت فکری انجام نمیدی هم در راستای هدفت نیست پس بهتر خودمون رو گول نزنیم .

شاید بگیم در صف نان وایسادن برای خانواده است نه خودم . منم نمیگم که قرار است لذت ببری تو یک تفریح اجباری رفته ای پس سعی کن از همون تفریح اجباری یک جوری لذت ببری و این رو جز تفریحاتت حساب کن و منتظر نمون بیای خونه حالا کلی هم زمان تو خونه هدر بدی .

وقتی زمان های کوچکت رو نجات بدی حالا شجاعت نجات دادن زندگیتو پیدا میکنی
نجات زندگی با درست استفاده کردن از ترکیب زمان های کوچک و بزرگ اتفاق می افتد .