منتظر دیدن نتیجه نمون

یک مدتی هست بعد از پست گذاشتن در اینستاگرام به سرعت از آنجا فرار میکنم
فضای آنجا به شدت مساعد هست برای تلف شدن وقت و از آن بدتر این که محتوای ارزشمند در آنجا به شدت کم هست .
جدای این ها گاهی برای مشاهده رفتار مخاطب هایم صبر میکنم این صبر کردن چند دقیقه ای و یا سر زدن دوباره باعث میشود وقتم بسوزد .

کمی که فکر کردم دیدم این رفتار به شکل های دیگری هم در زندگیم تکرار میشود .
فکر میکنم یک مدل ذهنی اهمیت دادن به رفتار مخاطب در من شکل گرفته است که این رو دوست ندارم . این که برایمان مخاطب مهم است خوب است ولی این که مطابق اون رفتار کنیم خوب نیست .

البته در این مدل ذهنی فکر میکنم تنها نیستم خیلی از دوستان و ادم های دیگر هم دیده ام که این مشکل رو دارند .

دوستی که هر یک ربع تعداد لایک هایش رو چک میکند , میشود احتمال داد که در آینده هم حرف خاص و متفاوتی نخواهد زد .

باید پس از هر کار مثبتی که انجام میدیم به سرعت برویم سراغ کار مثبت بعدی .

نتیجه رو میتوانیم بعدا چک کنیم یا نتیجه خودش می آید سراغ ما .

این منتظر ماندن برای دیدن نتیجه ی یک کار باعث ازدست دادن نتیجه ی کارهایی است که وقتی در حال انتظار بودیم انجام ندادیم .

استفاده از زمان های کوچک

شاید فکر کنیم پنج دقیقه بیشتر خوابیدن , نیم ساعت بیشتر پای تلوزیون بودن , یک ساعت مرده ی فاصله محل کار تا خونه و… که چیزی نیست که بشه براش برنامه ریخت

باید هر هفته حداقل یک روز رو کامل ساعت بزنید
دقیقا هر کاری رو که میکنید زمان آن را بنویسید
در آخر روزببینید یک روز شما چه شکلی است

چرا باید اندازه گیری کنیم ؟

اولا اینکه همین وقت های کوچک رو در طول روز جمع کنید از عدد به دست امده شگفت زده میشوید ولی بیشترین شوک وقتی بهتون وارد میشه که بدونید این زمان ها رو هر روز هدر میدهید حالا ضرب در تعداد روز ها کنید عدد به شکل تصاعدی بزرگ میشه .

دوما یک جمله ای کلیشه و تکراری بگم میدونم حتی حوصله ی خوندنش رو ندارید ولی لازمه بگم تا بعدش مطلب دیگری بگم .

هدف های خودتون رو مشخص کنید

ولی این رو بدونید هر کاری که خارج هدف انجام بشه تفریح است .

مثلا کسی که کنکوری است هدف او درس خواندن است هر چی به جز این تفریح است . دسشویی و حموم رفتن هم تفریح است , منتظر اسانسور موندن هم تفریح است .

چون هم فعالیت فکری انجام نمیدی هم در راستای هدفت نیست پس بهتر خودمون رو گول نزنیم .

شاید بگیم در صف نان وایسادن برای خانواده است نه خودم . منم نمیگم که قرار است لذت ببری تو یک تفریح اجباری رفته ای پس سعی کن از همون تفریح اجباری یک جوری لذت ببری و این رو جز تفریحاتت حساب کن و منتظر نمون بیای خونه حالا کلی هم زمان تو خونه هدر بدی .

وقتی زمان های کوچکت رو نجات بدی حالا شجاعت نجات دادن زندگیتو پیدا میکنی
نجات زندگی با درست استفاده کردن از ترکیب زمان های کوچک و بزرگ اتفاق می افتد .