معمولی ها زنده هستند و متفاوت ها زندگی می کنند

برای زنده ماندن کافی است معمولی باشی ولی برای زندگی کردن باید متفاوت باشی .

طعم واقعی زندگی را فقط کسانی تجربه می کنند که متفاوت هستند شاید عمر طولانی هم نکنند ولی در همان مدت چندین بار زندگی می کنند .

شاید یکی از دلایلی که متفاوت ها از مُردن نمی ترسند همین باشد . کسی که چند بار زندگی کند از مرگ نمی ترسد ولی کسی که یک بار هم نتوانسته درست زندگی کند هر لحظه باید از سایه مرگ بترسد .

حالا اگر متفاوت بودن خوب است چرا خیلی ها معمولی هستند و راضی هم هستند و یا حتی ممکن است تو را هم نصیحت کنند ؟

چون معمولی بودن هم کلی مزایا دارد .

اولا تعداد معمولی ها زیاد است و مسیر آن ها را رفتن نیاز به دلیل ندارد ولی اگر متفاوت باشی مدام از تو می خواهند دلیل کارهایت را بگویی .

دوما معمولی بودن آسان است . البته همین معمولی ها نمی آیند بگویند که ما چقدر راحت طلب هستیم می گویند از صبح تا شب جون می کَنم تهش هم خبری نیست .

سوما معمولی ها در شرایط عادی وظیفه ای که دارند رو کمتر یا در بهترین شرایط به اندازه ی وظیفه خود انجام می دهند ولی متفاوت ها بیشتر از چیزی که باید انجام می دهند .

البته بحث معمولی ها و متفاوت ها طولانی تر از این حرف ها است شاید باید این را قسمت یک در نظر بگیریم .

دیدگاهتان را بنویسید