رفتار تماشاگرها

در این چند وقت چند نمایش خارجی دیدم که در آن ها رفتار تماشاگرها رو آنالیز کردم به چیزهای جالبی رسیدم

اولین نکته ای که در چند جا دیدم این بود که موقع اجرا از شور و اشتیاق تماشگرها لذت بردم چیزی که در کشور خودمون کمتر میبینم وقتی اجرایی رو میدیدن اکثر حواس تماشاگرها به اجرا بود تا بغل دستی و هوا و حرف های بقیه و از اون بهتر تعداد زیادی هم جای اینکه هزینه و سود نمایش رو حساب کنند یا به پولی که در می آورند فحش دهند یا با حسرت نگاه کنند با خنده و رضایت میدیدند چیزی که در بین ما ها کمتر هست

ما حتی خیلی وقتا برای لطفی که در حق مان میکنند تشکر نمیکنیم چون میگوییم طرف احساس میکند مهم است ولی اگر از چیزی شاکی باشیم به راحتی حمله میکنیم

مثلا اینجا معلمی کلی نکته مفید میگوید تشکر خاصی نمیشنود ولی تا یک مطلب اشتباهی میگوید به راحتی با انواع و اقسام انتقاد ها روبرو میشود

نکته ی دیگر پیشفرض ذهنی تماشاگر ها بود که نمایش با موفقیت به پایان برسد یعنی انگار نمایش رو مال خودشون میدانستند و میخواستند با موفقیت تمام شود

ولی ما خیلی وقت ها از حاشیه ها بیشتر لذت میبریم جوری که میگوییم اگر برق برود و نمایش نصفه شود چقدر جالب و هیجان انگیز است

نکته ی دیگر اجرا کنندگان قبلی وقتی را برای دیدن اجرای دیگران هم میگذاشتند با اینکه خودشان اجرا داشتند و میتوانستند تمرین کنند و آن ها هم همین نکات رو رعایت میکردند یعنی با شوق میدیدند و آن پیشفرض ذهنی رو هم داشتند

امیدوارم ما هم روزی به این جایگاه برسیم

دیدگاهتان را بنویسید