استفاده از زمان های کوچک

شاید فکر کنیم پنج دقیقه بیشتر خوابیدن , نیم ساعت بیشتر پای تلوزیون بودن , یک ساعت مرده ی فاصله محل کار تا خونه و… که چیزی نیست که بشه براش برنامه ریخت

باید هر هفته حداقل یک روز رو کامل ساعت بزنید
دقیقا هر کاری رو که میکنید زمان آن را بنویسید
در آخر روزببینید یک روز شما چه شکلی است

چرا باید اندازه گیری کنیم ؟

اولا اینکه همین وقت های کوچک رو در طول روز جمع کنید از عدد به دست امده شگفت زده میشوید ولی بیشترین شوک وقتی بهتون وارد میشه که بدونید این زمان ها رو هر روز هدر میدهید حالا ضرب در تعداد روز ها کنید عدد به شکل تصاعدی بزرگ میشه .

دوما یک جمله ای کلیشه و تکراری بگم میدونم حتی حوصله ی خوندنش رو ندارید ولی لازمه بگم تا بعدش مطلب دیگری بگم .

هدف های خودتون رو مشخص کنید

ولی این رو بدونید هر کاری که خارج هدف انجام بشه تفریح است .

مثلا کسی که کنکوری است هدف او درس خواندن است هر چی به جز این تفریح است . دسشویی و حموم رفتن هم تفریح است , منتظر اسانسور موندن هم تفریح است .

چون هم فعالیت فکری انجام نمیدی هم در راستای هدفت نیست پس بهتر خودمون رو گول نزنیم .

شاید بگیم در صف نان وایسادن برای خانواده است نه خودم . منم نمیگم که قرار است لذت ببری تو یک تفریح اجباری رفته ای پس سعی کن از همون تفریح اجباری یک جوری لذت ببری و این رو جز تفریحاتت حساب کن و منتظر نمون بیای خونه حالا کلی هم زمان تو خونه هدر بدی .

وقتی زمان های کوچکت رو نجات بدی حالا شجاعت نجات دادن زندگیتو پیدا میکنی
نجات زندگی با درست استفاده کردن از ترکیب زمان های کوچک و بزرگ اتفاق می افتد .

دیدگاهتان را بنویسید