سبک فیلم دیدن من

فیلم دیدن هم مثل کتاب خوندن میمونه بهتره خیلی ژانر و مدل خودمون رو به دیگران اجبار نکنیم

میخوام از این به بعد گاهی در مورد فیلم هایی که میبینم هم بنویسم

من هم ژانر ترسناک میبینم هم طنز میبینم هم خارجی میبینم هم ایرانی و…

البته قوانین خودم هم دارم و قرار نیست دیگری مثل من فیلم ببیند . مثلا من فیلم ایرانی خیلی کم میبینم اگر نگم نمیبینم ولی اون هم اگر طنز خوبی داشته باشد چون در بقیه ژانر ها به نظرم هیچ حرفی برای گفتن نداریم هنوز و کلا کم پیش بیاید فیلم ایرانی ارزش دوبار دیدن داشته باشد . من که هنوز فیلم ایرانی پیدا نکردم که دوست داشته باشم دو بار ببینم .

فیلم خارجی چطور ؟ فیلم warrior رو بیش از سه بار دیدم فکر میکنم باید سالی یک بار ببینم .

از فیلم های معمایی به شدت خوشم میاد از این که فیلم کلی نکته روی زمین بریزه و هر چی بیشتر نکته جمع کنی بیشتر لذت ببری مثل فیلم Source code

از ژانر تخیلی اگر یکی از این دو نکته رو داشته باشد میبینم :

یا جوری تخیلی باشد که از باور کردنش لذت ببرم (یکی از نشونه های باور لذت بخش اینه که دوست دارم تو اون دنیا زندگی کنم . مثل هری پاتر که حتی موسیقی فیلم هم جادویی هست چه برسه به داستان و فضا یا مثل in time . نه مثل فیلم هندی هایی که طرف موز پرت میکنه سه نفر کشته میشوند .

یا جوری باشد که بشه احتمال داد در اینده همچین اتفاقی بیافتد مثل فیلم هایی که در زمان سفر میکنند .

خیلی به نمرات و امتیاز ها توجه نمیکنم چون توجه به اون ها یعنی اهمیت دادن به نظر دیگران که اگر به نمرات توجه کنیم یعنی به نظر دیگران اهمیت میدیم که فرمول بدبختی اهمیت دادن به نظر دیگران است پس بهتر است تو انتخاب فیلم هم مواظب باشیم .

البته اگر دوستی که ما رو زیاد میشناسد به ما فیلمی توصیه میکند این شامل مورد بالا نمیشود و با ارزش است ولی دوستی که در شبکه مجازی برای اولین بار ما را میبیند و میگوید اگر این فیلم را ندیدی نصف عمرت بر فنا است در حال جوک گفتن است .

بعضی از فیلم ها رو باید دسته جمعی دید بعضی ها رو در خلوت خالص .

مثلا فیلم هایی همچون the purge یا Jurassic world رو بیشتر دورهم دیدن لذت بخش میکند ولی فیلم هایی مثل troy یا interstellar رو من دوست دارم در تنهایی مطلق ببینم .

دیدگاهتان را بنویسید