اصلا چرا صبح زود بیدار بشیم ؟

میخوام از تجربه های خودم بگم نه از مزایای صبح بیدار شدن که تحقیقات و کتاب ها و… گفتن یا دیدیم

یکی از ویژگی هایی که صبح زود بیدار شدن دارد اینه که زور دارد مثلا 5 صبح بیدار شی و این سختی رو قبول کنی و وقتی پاشدی وقت تلف کنی یا کار خاصی نکنی . مدام به خودمون میگیم باید کاری کرد این موقع بیدار شدن الکی نیست .

در کنار درد از خواب بیدار شدن یک ترس عمیق هم وجود دارد . که با این همه وقت چیکار کنم ؟ برای همین خیلی ها از پس درد بیدار شدن بر می آیند ولی جلوی ترس ِ این همه وقت تسلیم میشوند و دوباره میخوابند .

حالا منظور من از صبح زود بیدار شدن این نیست که خوابمون رو کم کنیم . من خودم هر وقت خوابم کم هست یا خوب نیست فردای آن به شدت مریض هستم و بازدهی و حوصله ام خیلی کم است .

برای صبح بیدار شدن باید قبلش خوب خوابیده باشیم .

شاید بعضی ها بگویند که من شب زود خوابم نمیاد که زود بخوابم . برای این دو راه وجود دارد :

راه اول باید روز به شدت پر تلاش و نا آرام باشیم که شب جای اینکه ما بریم سراغ خواب , خواب بیاد سراغ ما .

راه دوم خواب دو قسمتی است . قبول دارم بعضی روز ها هر کاری هم کنیم شب زود خوابمون نمیاد . اینجور مواقع کمی دیرتر میخوابیم و قسمت اول خواب رو شب انجام میدیم . باز هم صبح زود بیدار بشویم و برویم سراغ کارها و فعالیت ها و نزدیک ظهر یا بعد از ظهر حتما یک فرصت برای خوابیدن بسازیم حتی شده نیم ساعت یا یک ساعت تا خواب کم خودمون رو جبران کنیم .

فقط دقت کنیم که خیلی هم خواب ظهر طولانی نشود که دوباره شب به مشکل بخوریم برای خوابیدن .

شاید در آینده باز هم در مورد خواب بنویسم …

درد زیاد خوب است یا درد کم ؟

شاید امروز از شما یک هزار تومان اضافه تر کرایه بگیرند و کمی ناراحت شوید . بعید است بعدش اتفاق خاصی بیفتاد . یعنی شما نه تصمیمی میگیرید نه فکر زیادی در موردش میکنید .

ولی کافیه یک بار در شرایط اضطراری پانزده هزار تومان اضافه از شما کرایه بگیرند . دیگر فقط ناراحت بودن کافی نیست قطعا فکر و تصمیمی خواهیم گرفت . شاید به جبران آن خود را چند سفر با اتوبوس مهمان کنیم ( به جای تاکسی ) تا دردش کمتر شود .

این داستان برای من پیش آمد و با خودم قرار گذاشتم این ناراحتی رو یک جوری جبران کنم . حتما تجربه ای دارید . معمولا مذاکره بین راننده و مسافر رو راننده میبرد . برای همین بهتره قبل از سوار شدن که مسافر در موضع قدرت است قیمت طی شود .

این ها رو گفتم تا این رو بگم ما در مواجه با ضرر های کوچک معمولا کار خاصی انجام نمیدیم . این ضرر بزرگ است که محرک است . دانشجویی که با بی تفاوتی به سر کلاس ها میرود ولی شب امتحان یک دانشجوی فعال است مصداق بارز استفاده از ضرر بزرگ است .

حالا همیشه که نمیشود منتظر یک ضرر بزرگ باشیم تا موتور ما روشن شود از طرفی خیلی وقت ها در مواجه با ضرر بزرگ چون زمان زیادی نداریم کار بزرگی نمیتوانیم بکنیم در صورتی که قبل از بزرگ شدن ضرر میتوانستیم خیلی کار ها کنیم .

پس ضرر کوچک فواید و مضرات خود را دارد همان جور که ضرر بزرگ فواید و مضرات خود را دارد .

یک راه حل تا حدودی مفید : از ضرر کوچک به عنوان یک زنگ هشدار استفاده کنیم .

وقتی یک دندان خراب داریم ( ضرر کوچک ) . به سرعت فکری به حال بقیه دندان ها بکنیم قبل از این که ضرر بزرگ شود و تمام دندان خراب شوند اول دندان خراب را درست کنیم و از بقیه دندان ها نیز مراقبت بیشتری کنیم یا برای مطمئن شدن پیش دندان پزشک برویم .

اگر با وجود تمام تلاشمون بازم در جایی با ضرر بزرگی مواجه شدیم دیگه وقت سرعت گرفتن با استفاده از ضرر بزرگ فرا رسیده است . پس اول ناراحتی خود را تخلیه کنیم ولی به سرعت از آتشِ ضررِ بزرگ برای اوج گرفتن استفاده کنیم .

استفاده از زمان های کوچک

شاید فکر کنیم پنج دقیقه بیشتر خوابیدن , نیم ساعت بیشتر پای تلوزیون بودن , یک ساعت مرده ی فاصله محل کار تا خونه و… که چیزی نیست که بشه براش برنامه ریخت

باید هر هفته حداقل یک روز رو کامل ساعت بزنید
دقیقا هر کاری رو که میکنید زمان آن را بنویسید
در آخر روزببینید یک روز شما چه شکلی است

چرا باید اندازه گیری کنیم ؟

اولا اینکه همین وقت های کوچک رو در طول روز جمع کنید از عدد به دست امده شگفت زده میشوید ولی بیشترین شوک وقتی بهتون وارد میشه که بدونید این زمان ها رو هر روز هدر میدهید حالا ضرب در تعداد روز ها کنید عدد به شکل تصاعدی بزرگ میشه .

دوما یک جمله ای کلیشه و تکراری بگم میدونم حتی حوصله ی خوندنش رو ندارید ولی لازمه بگم تا بعدش مطلب دیگری بگم .

هدف های خودتون رو مشخص کنید

ولی این رو بدونید هر کاری که خارج هدف انجام بشه تفریح است .

مثلا کسی که کنکوری است هدف او درس خواندن است هر چی به جز این تفریح است . دسشویی و حموم رفتن هم تفریح است , منتظر اسانسور موندن هم تفریح است .

چون هم فعالیت فکری انجام نمیدی هم در راستای هدفت نیست پس بهتر خودمون رو گول نزنیم .

شاید بگیم در صف نان وایسادن برای خانواده است نه خودم . منم نمیگم که قرار است لذت ببری تو یک تفریح اجباری رفته ای پس سعی کن از همون تفریح اجباری یک جوری لذت ببری و این رو جز تفریحاتت حساب کن و منتظر نمون بیای خونه حالا کلی هم زمان تو خونه هدر بدی .

وقتی زمان های کوچکت رو نجات بدی حالا شجاعت نجات دادن زندگیتو پیدا میکنی
نجات زندگی با درست استفاده کردن از ترکیب زمان های کوچک و بزرگ اتفاق می افتد .

سی دی که باز نشده رفت به سطل آشغال

مطلب قبلی در مورد سبک فیلم دیدن خودم نوشتم که اگر این مطلب رو اول دیدید لطفا اول اون رو بخونید

همونجور که گفتم کم پیدا میشود فیلم ایرانی ارزش دوبار دیدن داشته باشد

اینبار که چسب جعبه ی سی دی رو هم باز نکردم و دارم میندازم در سطل آشغال . اسم فیلم تگزاس است . نمیگم فیلم خوب یا بدی است برای شما . سلیقه ی من این نیست قبلا تیکه های از این فیلم رو دوستم بهم نشون داده .

یک چیز جالب این که قیمت خورده ده هزار تومان , من البته اینو نخریدم بلکه روی خریدی که از فروشگاه داشتم گرفتم . ولی گفتم حالا اومدو هزینه مادی اون پایین بود ولی به هزینه ی فرصت ( از نظر زمانی ) که فکر کردم ترسیدم که اصلا در جعبه ی اون رو باز کنم .

همینطوری سر تست کردن بعضی فیلم ها وقت هدر میره سر همچین فیلم هایی که تکلیفش از قبل مشخصه دیگر نباید وقت هدر داد .

میدونم شاید سلیقه ی خیلی ها باشد ولی گفتم شاید بد نباشه در مورد بعضی چیزهایش صحبت کنیم . این فیلم تو گیشه ۱۴٬۴۲۴٬۷۹۸٬۰۰۰ تومان فروخته و مدت فیلم صد و دوازده دقیقه است .

گاهی پیشرفت یک جامعه و یک کشور رو میشود از روی فیلم هایش نیز فهمید .

تازه من کاری به بازیگرانش زیاد ندارم از پژمان جمشیدی که بعد فوتبال , بازیگر شد و اهنگ خواند و شاید در اینده شعر نیز بسراید .

البته من بازی او در سریال پژمان را دوست داشتم ولی گفتم کلا پیرامون این فضا هم فکر کنیم .

سبک فیلم دیدن من

فیلم دیدن هم مثل کتاب خوندن میمونه بهتره خیلی ژانر و مدل خودمون رو به دیگران اجبار نکنیم

میخوام از این به بعد گاهی در مورد فیلم هایی که میبینم هم بنویسم

من هم ژانر ترسناک میبینم هم طنز میبینم هم خارجی میبینم هم ایرانی و…

البته قوانین خودم هم دارم و قرار نیست دیگری مثل من فیلم ببیند . مثلا من فیلم ایرانی خیلی کم میبینم اگر نگم نمیبینم ولی اون هم اگر طنز خوبی داشته باشد چون در بقیه ژانر ها به نظرم هیچ حرفی برای گفتن نداریم هنوز و کلا کم پیش بیاید فیلم ایرانی ارزش دوبار دیدن داشته باشد . من که هنوز فیلم ایرانی پیدا نکردم که دوست داشته باشم دو بار ببینم .

فیلم خارجی چطور ؟ فیلم warrior رو بیش از سه بار دیدم فکر میکنم باید سالی یک بار ببینم .

از فیلم های معمایی به شدت خوشم میاد از این که فیلم کلی نکته روی زمین بریزه و هر چی بیشتر نکته جمع کنی بیشتر لذت ببری مثل فیلم Source code

از ژانر تخیلی اگر یکی از این دو نکته رو داشته باشد میبینم :

یا جوری تخیلی باشد که از باور کردنش لذت ببرم (یکی از نشونه های باور لذت بخش اینه که دوست دارم تو اون دنیا زندگی کنم . مثل هری پاتر که حتی موسیقی فیلم هم جادویی هست چه برسه به داستان و فضا یا مثل in time . نه مثل فیلم هندی هایی که طرف موز پرت میکنه سه نفر کشته میشوند .

یا جوری باشد که بشه احتمال داد در اینده همچین اتفاقی بیافتد مثل فیلم هایی که در زمان سفر میکنند .

خیلی به نمرات و امتیاز ها توجه نمیکنم چون توجه به اون ها یعنی اهمیت دادن به نظر دیگران که اگر به نمرات توجه کنیم یعنی به نظر دیگران اهمیت میدیم که فرمول بدبختی اهمیت دادن به نظر دیگران است پس بهتر است تو انتخاب فیلم هم مواظب باشیم .

البته اگر دوستی که ما رو زیاد میشناسد به ما فیلمی توصیه میکند این شامل مورد بالا نمیشود و با ارزش است ولی دوستی که در شبکه مجازی برای اولین بار ما را میبیند و میگوید اگر این فیلم را ندیدی نصف عمرت بر فنا است در حال جوک گفتن است .

بعضی از فیلم ها رو باید دسته جمعی دید بعضی ها رو در خلوت خالص .

مثلا فیلم هایی همچون the purge یا Jurassic world رو بیشتر دورهم دیدن لذت بخش میکند ولی فیلم هایی مثل troy یا interstellar رو من دوست دارم در تنهایی مطلق ببینم .